..

Sevdiklerime yaklastikca bakiyorum ki aslinda en cok onlara uzagim...

Dostun kanattigi bir yara, dusmanin kanattigi bin yaradan daha cok aci verir..

Kalbine alirsin bir insani, fakat en cok o aci verir kalbine..

En cok o cile cektirir sana..

Dilini kalbine indirir ve susarsin..

Bu suskunlukta kalbine aci verir..

Ve aciyla yogrulur her saniyen..

Her saniye biraz daha oldugunu sanirsin..

Ve...

Anlarsin ki..

Aslinda insanin kalbine en guzel dost..

Rabbindir..

En guzel yoldas Rasullahtir..

Ve en buyuk ask...

O`nun sonsuz askidir..

 

....

 

Bir Avuç Ümit

 

Ümit; hasretinden geriye bıraktığın

Duygularım sonbaharda savrulan yaprak timsali

Akibetim belirsiz, karma karışık

Savruluyor rüzgarlarda hayallerim

Gel, dalında kalan son yaprağım ol

Ve bir avuç ümit..

 

Özleminle sahra çölüne döndü bu şehir

Her yerde yanıyor, kavruluyor kalbim

Serabı ol çöl gecelerimin

Bir yudum su sun yanan yüreğime

Bi mecalim beklemekteyim

Gel, sinemde yangın söndüren yağmur ol

Ve bir avuç ümit..

 

Cıkılması muhal kuyulardayım

Karanlıklar icinde kaldım, bizarım

Yusufi yüreğimi davet et yüreğine

Gönlüm gönlüne mazhar olduktan sonra

Dilersen at beni zindanlara

Yeter ki gel, beklemekteyim

Gel, Eyubi sabrım ol

Ve bir avuç ümit..

 

Firakin zor geliyor gönlüme

Bir katre gözyaşi oluyorsun gözlerimde

Akıtmaya kıyamadığım ve

Aglamadan duramadiğim

Her gözyaşimda hasretin gizleniyor

Gel, gözyaşımda sakladıgım girye ol

Ve bir avuç ümit..

 

Yollarını gözlüyorum hiç usanmadan

Her gecenin adını “vuslat” koydum

Hissediyorum; seher vaktine çeyrek var

Yüreğimin en ücra köşesindesin

Sözümde, özümde ve şiirimdesin

Gel ki; ümidimsin..

Gel ki; bir avuç ümitle beklenmektesin…!

 

Dilefkar, 2007

 

 

Yoklugunda kor olur yuregim..
Varligina azad edilmeyi umit eder..
Ozlemin duser yurek daglarima..
Yapragin ustune dusen bir damlada ararim seni..
Mevsimleri, hatta seneleri yakmak isterim..
Senin katmerlesen hasretlerinde..

Leyla oldum yoklugunda..
Ferman saldim collere bir beyaz guvercinle..
Firar et icimdeki bu huznu..
Takadim kalmadi..
Sahra coluyle rekabetteyim..
Kalbim ates-i askinla yaniyor..
Yuregimin yusufu ol…
Senelerce beklemeye raziyim..
Vuslattan bahset yeter ki..
“Umit” i  yaz yureginin bir kosesine..
Eyubi  bir sabirla bekle beni…
Ben Meryem`i  bir masumiyetle ve iffetle geliyor olacagim (insaAllah)..
Ben, bendeki ben ve bendeki sen ile
Gozyaslarimla buyuttugum gul ile..
Yuregimde sakladigim ilah-i ask ile..
Sana huzurum diyebilmek icin gelecegim.. (insaAllah)..

Ve Huzurumsun her daim…(w)

Haziran, `07

 

Sevgini dokudum yuregime issiz gecelerde.
Hasretin aci bir tebessumdu..
Ben buruk sevdanin merdivenlerinden cikarken..
Senin ruhunda kopan sevdanin tercumani oldum..
Urkek bir ceylan can cekisiyor duygularimda..
Yagmurlar dinmiyor..
Gozlerin hayalimde bir umman..
Sozlerin hayat ikliminde bir ferman..

Senin bana hediye ettigin “sensizlik” ile basbasayim..
Sehir virane benim gozlerimle bakinca..
Sensizligin huznu cokuyor her saniye yuregime..
Sabrin en ucra kosesine ismini yaziyorum..
Bir damla murekkebim elimdeki sermayem..
Saatler vuslati gosteriyor..
Hadi gel…
Ya da cagir o kayip sehirlere ben geleyim..
Zor olmaz bu gelisim..
Neyim var ki;
Bir canim…bir kalbim..
Bir de..
Dualarimi alir gelirim..
Seninle GERCEK huzuru bulmak varsa..
Ayagimda pirangalarda olsa gelirim ben..
Muhabbet-i dunya degil, muhabbet-i dareyn icin..
Gelirim…!
~ Huzurum..~

Haziran `07